Je zult nooit de echte waarde van een moment weten, tot het een herinnering zal zijn.

 

 

Wie ben ik?

 

Mijn naam is Marion Verhaaf.

Geboren en getogen in het mooie dorp Brummen aan de rand van de Veluwe. Fotograferen is al jaren een grote hobby van mij, nadat ik tijdens een opleiding zelf filmrolletjes en foto’s leerde ontwikkelen. Het beeld dat je wilde vastleggen te zien verschijnen tijdens het ontwikkelbad, is echt heel bijzonder. En toen was ik verkocht!
Intussen is de hobby nogal uit de hand gelopen en digitaal geworden. Al heb ik nog steeds analoge apparatuur. Ik fotografeer evenementen, doe diverse fotoshoots en ben fotografe/correspondente voor onze plaatselijke krant.

 

Afscheid fotograferen


In 2018 werd ik gevraagd het afscheid vast te leggen van een dierbare vriend, dat was heel bijzonder voor mij. Deze eerste keer gaf mij een fijn gevoel, ik mocht dichtbij de familie zijn en op deze manier een wel heel intieme momenten met hen delen.
Daarna heb ik het geluk gehad dit nog een aantal keren te mogen doen voor families. En zo kwam ik erachter dat in deze tak van fotografie, mijn echte passie ligt. En dus ben ik begonnen met de opleiding Bekwaam Afscheidsfotografe.

 

Bekwaam Afscheidsfotografe

In januari 2020 ben ik begonnen met de Opleiding Bekwaam Afscheidsfotografe bij Boukje Canaan in Boxtel. Deze vorm van fotografie komt steeds vaker voor en samen met mijn medefotografen, wil ik mij daar verder in bekwamen.
Zoals ik al schreef, heb ik een aantal keren de kans gekregen een dergelijke reportage te maken voor families. En dat gaf mij een enorm goed gevoel waardoor de stap naar Afscheidsfotografie eigenlijk heel gewoon was. Ik wil hier dan ook mijn voornamelijke werk van gaan maken.
De dagen rondom een afscheid, beleven zij vaak in een soort roes. Het merendeel gaat langs hen heen. Met deze vorm van fotografie, ben ik een verlengstuk van hun geheugen en kunnen zij er altijd weer op terug kijken, op de momenten wanneer zij daar behoefte aan hebben. En zo kan ik bijdragen aan de rouwverwerking.

Steun bieden

Voor de nabestaanden was ik tijdens het fotograferen ook tot steun. Sommigen stelden vragen. Zo kreeg ik op de avond van een condoleance de vraag, of de hond van de overledene nog even aan hem mocht ruiken. “Natuurlijk mag dat, het is zijn baasje geweest en hij wil weten wat er toch aan de hand is.” Daarop plaatste zijn zus de hond in de kist. Na enig gesnuffel en gelik, posteerde de hond zich op zijn benen en voeten. Daar viel hij in slaap en snurkte hard. Dit tot hilariteit van zijn zoons. “Zo lag hij ook altijd bij papa te slapen, mooi dat hij dat nu ook weer doet!” Toen zij dit later op de foto’s terug zagen, moesten zij weer lachen.

Holding Space

Dit is een mooie Engelse term die mij enorm aanspreekt. Het betekent zoveel als het voor iemand zijn zonder een oordeel te vellen. Voor mij is het vooral, het bereid zijn een stukje mee te lopen met de nabestaanden op het pad dat zij tijdens een afscheid moeten bewandelen. Op deze manier wil ik u tot steun zijn en omdat ook ik woorden niet altijd kan vinden, zullen mijn foto’s voor mij spreken!

 

Ik ben bereid een stukje met u mee te lopen op het pad, dat u in deze dagen moet bewandelen

 

 

Wilt u weten hoe ik te werk ga bij het vastleggen van een afscheid van uw dierbare? Ik vertel u daar graag over in een persoonlijk gesprek. Ik zeg altijd: “Domme vragen bestaan niet, dat zijn alleen de vragen die u niet stelt!”
Het snelst ben ik bereikbaar via 06 57 250 204. Kunt u het beter verwoorden in een mail, doe dit dan via marion@marionfotografie.nl en ik stuur u zo snel mogelijk een antwoord.

 

 

Een foto is een retourtje naar een moment, dat anders zal worden vergeten.